شاید هنوز صبحی مانده که از دل شب بروید...
از تنهایی، از هیاهوی بیصدا،
از دنیایی که برعکس نفس میکشه.
جوانیم رسید به پیری،
و پیریم هنوز دنبال جوانیست...
ناممکن؟ شاید.
اما دل، هنوز به اگرها زندهست...
اگر یار برگردد،
شاید دنیا دوباره معنا بگیرد.
بیر اوچئیدیم بو چیرپینان یئلینن
باغلاشئیدیم داغدان آشان سئلینن
آغلاشئیدیم اوزاق دوْشَن ائلینن
بیر گؤرئیدیم آیریلیغى کیم سالدى
اؤلکه میزده کیم قیریلدى ، کیم قالدى
شهریار
ک ا ش
با این باد هیجان انگیز طوفانی پراوز می کردم
با سیل روان از کوهسار به هم تنیده بودم
با ایل و خویش دور افتاده ام گریه شوقی داشتم
جویا می شدم که این جدایی را بین ما کی انداخته
در محل مون کی از دنیا رفته و کی زنده مونده
ترجمه: ج.ا.شیرازی
